навеять

сов. 1) что, прям. и перен. дан; ветер ~л прохладу - махо мела шело еара; однообразный шум ~л сон -цхьанаэшшаречу г1овг1ано наб яийтира; ~ть на кого-л. тоску- цхьанна г1айг1а ян 2) что и чего, с.-х. махе даккха; ~ть пшеницы – к1а махе даккха.